over

Drie kinderen over naar het volgende schooljaar!
Ze zijn blij.
En wij ook.

dag

Wat een dag.

We horen dat we waarschijnlijk tot 9 februari in ons huis kunnen blijven, daarna moeten we weer verhuizen. We balen. Het is niet het verhuizen waar we tegenop zien, daar zijn we inmiddels handig in geworden. Maar de tijd die het neemt, het zoeken van een plek, kunnen we het betalen. Is het op loop en fietsafstand van school en kinderdagverblijf. De trein. Een zwembad kunnen we missen, dat was een kadootje.

Behalve dat geen nieuws. Het was een werkdag. Geen makkelijke. Ik ben vroeg weg, Bud pas heel laat thuis. Houden we dit vol? Moet ik niet gewoon stoppen en accepteren dat het ongelooflijk is als al je dromen uit zijn gekomen en dat het nu tijd is een droom van het lijstje te schrappen?

Een vriendin belt dat ze de kinderen ophaalt in de gietende regen. Ze levert ook nog eten af. Onaangekondigd. Zo lief. Ik haal Bink op. Die is stralend als altijd. De kindjes zijn lief. Het scheelt dat we meteen aan tafel kunnen. Er is tijd om even bij iedereen te zitten en voor te lezen.

Ik hang nog snel een was op, zet de lunchboxen klaar en schrijf jullie even dit bericht. En dan ga ik naar bed. Morgen weer vroeg op.

En weer een dag dichterbij wat vrije dagen rond de kerst. Heerlijk. We kijken er naar uit.

circus

Circus vandaag. De uitvoering van de circusschool waar Isis naartoe gaat.
Zo leuk! Zo trots. Wij allemaal!

 Voor de voorstelling. Vrolijke gespannenheid. 

Tijdens. De poi act. Het gaat goed!

eind van het jaar voorstellingen

Vanaf nu is er ieder weekend en zelfs iedere avond wel iets te doen. Zijn het niet de ouder gesprekken op school, dan zijn het wel de Christmas Carols in de diverse parken (en op school), de borrels, feestjes,  "catch-ups", pre-Christmas drinks. Wij zijn saaie en vermoeide mensen en doen aan het meeste niet mee. Niet omdat we niet willen, zoals in het eerste jaar dat we hier waren, maar omdat we te moe zijn en zoveel andere dingen te doen hebben.

Behalve dit weekend.

Bink heeft een kerstconcert. Het is een rommelig geheel. De helft van de kinderen huilt. De muziekinstallatie laat het af en toe afweten. Ik zit te verbranden in de zon. Isis, Simon en Tom zitten eerste rang en vangen struikelende snotterende kindjes op. De kerstman verliest voortdurend zijn baard. Ik zie rood van het ingehouden lachen. Lachen is een situatie als deze absoluut niet toegestaan. Maar als Simon de Kerstman en zacht doch dringen op wijst dat het klittenband van zijn baard onder zijn kin hangt houd ik het niet meer....... Bink blijft zonder blikken of blozen op zijn plaats en zingt en danst zoals hem dat geleerd is. Hij straalt maar is ook ontzettend opgelucht als het voorbij is en als hij niet van mij bij de Kerstman met die enge baard op schoot hoeft te zitten.

Isis heeft vandaag haar eindejaar piano concert. Alle studenten komen spelen in een twee uur durend programma. Ze spelen op de grote piano bij de pianolerares thuis. Ik laat een traan, zo mooi is het. Isis speelt een prachtig stuk van Mendelssohn, ik ben verbaasd over hoe ze er van geniet om te spelen. Een 16 jarige jongen speelt the Scientist van Coldplay, een 14 jarig meisje zingt een eigen geschreven lied en begeleid zichzelf op de piano met haar zelfgeschreven muziek. Tom, Simon en Bink luisteren 2 uur lang ademloos. En Bud en ik ook.  De jongens willen nu ook op muziekles, en ik voel een steek van jaloezie dat zij dat nog allemaal kunnen leren....... Allemaal op pianoles dus volgend jaar.

Vanavond bezoekt Sint ons. Hij heeft het wat zwaar te verduren. De kinderen zijn moe en geprikkeld. Het feest verloopt niet helemaal vlekkenloos.......en twee van de vier moeten brullend naar bed worden afgevoerd. Waar ze 5 minuten later wel grote knuffels uitdelen en nog zachtjes "Dank u Sinterklaasje" zingen. Ze zijn moe en het is veel. Maar ook leuk en gezellig.

Morgen heeft Isis haar circusschool uitvoering.
We zitten er midden in......

 Een rommelig geheel op daycare....

 Het was leuk, maar er is ook opluchting als we daycare verlaten na het concert en feest....

 Isis speelt piano voor publiek. Zo mooi!

En Sint brengt Bink een minidrumstel zodat hij vast in het klein kan oefenen.....

sinterklaaslunch

Het team waar ik in werk organiseert een Sint Nicolaas lunch.
Voor mij.
Met gedicht.
En snoep dat door het kantoor vliegt.
Stroopwafels en speculaas.
Drop.
Beschuit met hagelslag.
En "Zie ginds komt de stoomboot" op youtube.

Ik ben ontroerd. Wat een lief team.

En dan te weten dat wij zaterdag pas echt tijd hebben om het hier thuis te vieren......

exit sportschool

Al maanden hik ik ertegen aan. Mijn abonnement op de geweldige sportschool wordt al tijden onderbenut. Tegen mijn principes. En leidend tot een schuldgevoel om iedere dag die ik niet ga. En dat terwijl ik dol ben op een uurtje roeien, lopen of in de gewichten.

Maar wat niet kan, dat kan niet. Ik los het op met naar mijn werk fietsen, met zwemmen nu de zomer weer begonnen is en met de trampoline die 5 meter bij het huis vandaan staat. Of een rondje langs het strand. Veel beter kan het niet.

En wat nog het allerleukste is, is het geschreeuw van plezier van de kinderen als ik vandaag na werk en school het eten in de oven schuif en mijn badpak aantrek om ook in het zwembad te springen.

Meer plezier, minder moeten.

Er valt vanavond geen onvertogen woord. :-)

Dat is het bewijs. Een goede beslissing om het abonnement op te zeggen. Na 5 jaar!!!

zomer

We racen om het huis te boenen en te soppen. De Sinterklaasboodschappen te doen. Het toetje te maken. Zodat we naar de BBQ kunnen waar we zijn uitgenodigd vanmiddag.

Het is een zonnige middag met veel plezier.

We zijn nu rozig, zonnig, moe en niet klaar voor de week. Maar soms is het heerlijk om leuke dingen te doen en niet alleen praktische :-).