vrijdag 5 december 2008

er op uit





Twee dagen erop uit. Vakantie in een vakantie noemt Janske het. Great Ocean Road, 12 Apostles, Koala's en kangaroes zijn ons doel. We zien de Great Ocean Road. Indrukwekkend, stil en verlaten. Lunchen op het strand.
We zien bij ons motel in Apollo Bay een possum, een mierenegel en papegaaien. We hebben een familieappartement met uitzicht op de oceaan. Minder waterrestricties dan thuis dus we douchen uitgebreid. Pure luxe. We rijden via de bossen van Cape Otway naar de 12 Apostles. Schitterende tocht. Twee Koala's! Pluk van de Petteflat op de achtergrond. Simon spugend achterin.
Janske boekt een helikopter tour naar London Bridge en de Apostles. Het summum van vakantie? Kinderen mogen mee maar denken vlak voor het opstijgen dat de wereld vergaat. Dus kinderen weer uitladen. Dan wachten op een andere medepassagier, maar dan heb je ook wat. Terwijl wij door de beroemde Ozzie vliegen worden belaagd zit Janske als een koningin voorin de helikopter zichtbaar van het uitzicht te genieten.
Uiteraard lopen we nog even langs de kliffen en de 12 Apostels om Janske de kans te geven om de Apostels ook vanaf de grond te zien. En dan is het alweer 12 uur en moeten we ervandoor. Eerst tanken, daar moeten we nog even in komen. De afstanden tussen de plaatsen zijn groot en er is niet altijd een tankstation aanwezig. Bij een onogelijke garage waar twee pompen voor de deur staan stoppen we om te tanken. We hebben Stephen King visioenen. Maar volledig ongegrond. De eigenaar vult onze tank en vraagt dan waar ik vandaan kom. Als het blijkt dat ik Nederlander ben laat hij vol trots een pen zien met Nederlands opschrift. Van een klant gehad. Of ik ook een Nederlandse pen bij me heb? Nee, sorrie. Even goede vrienden. Tot ziens zegt hij in vloeiend Nederlands. See Ye zeg ik in vloeiend Australisch.
Dan rijden we weer landinwaards op weg naar huis. ca 300 km. Kinderen slapen, wij kijken uit naar kangaroes die we helaas op deze trip niet tegenkomen. Maar we hebben nog 3 dagen dus wie weet. Om 17.15u zijn we weer thuis en kijken we voldaan erug op twee heerlijke dagen. In de brievenbus zit de hoed van Isis die ze afgelopen maandag verloor. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
En morgen? Morgen is het sinterklaas! En bakken we in onze pietenpakken pepernoten met de kinderen uit de klas van Isis. De kruidenmix is gemaakt en twee keer getest. Het deeg staat klaar in de koelkast. Vol verwachting klopt ons hart......

woensdag 3 december 2008

simon en zijn fiets


Gisteren heeft Simon vooruitlopend op Sinterklaas een nieuwe fiets gekregen, een rode, zelf uitgezocht. Op de fiets van Isis kon hij niet op- of afstappen wat leidde tot levensgevaarlijke situaties. Sinds zijn nieuwe fiets zien wij hem niet meer, horen wij hem niet meer en vooral als hij 's avonds zijn bed in rolt, komt hij er niet meer uit. De fiets is zijn alles. Hij stunt ermee, slipt, rijdt heuvel op en af, gaat over de kop en na 1 traan gaat hij weer onderweg. Een andere jongen die in de speeltuin het fietsen aan het leren was werd er zo sjagerijnig van dat hij weg is gegaan.  Overigens tot teleurstelling van Simon die graag samen even wilde fietsen. 

De fiets staat nu op Simon zijn slaapkamer, naast zijn bed. Zijn arm hangt er beschermend overheen. Wat een plezier!

maandag 1 december 2008

teruggevonden

Na het zien van de maan en omringende planeten ontvingen wij per e-mail onderstaand berichtje van de hoofdconducteur van Puffing Billy, de stoomtrein waar we vandaag een rit mee hebben gemaakt. Wij snappen nu de betekenis van het lachende gezicht van de maan. Wat was er gebeurd? 
Tijdens de treinrit verloor Isis tot haar grote verdriet haar zonnehoed die vrolijk door het open raam naar buiten fladderde op de wind. De conducteur was aangedaan en heeft er werk van gemaakt. Hij zorgde er persoonlijk voor dat de volgende stoomtrein is gestopt zodat iemand de hoed, die langs het spoor tussen de varens lag, kon oprapen. 

De mail ging als volgt:

The Hat is Saved
Hello Marit
 
I thought I would let you know tonight, so your little girl Isis would not be sad,  that we were able to recover this family treasure and I will post it to you asap.
 
The Puffing Billy office was closed by the time I finished today but I will get in the mail tomorrow.
 
I hope you enjoyed you travel with Puffing Billy and I hope we can enjoy you company again.
 
Cheers & best wishes
 
 
Brian Thompson
Head Conductor

maan


Vanavond stonden we op het terras en keken in de heldere nacht recht in het lachende gezicht van de maan, Jupiter en Venus. Dit bijzondere beeld herhaalt zich pas weer in 2036!



zaterdag 29 november 2008

Melbourne

Bezoek is een uitgelezen gelegenheid om de stad te bekijken, en dan wat verder dan de bus naar het museum. 

Gisteren hebben we gefietst en twee van de beroemde Melburnian iconen bekeken, de strandhuisjes van Brighton Beach en de Kiosk op Sint Kilda pier. Deze zijn beide binnen een straal van 12km vanaf ons huis gelokaliseerd. Janske had de fiets en helm van de buren geleend en met de opmerking, "als ik er alleen al naar kijk, begint hij te fietsen" gaat ze ervandoor, mij ploeterend achterlatend op mijn moederfiets waar de versnelling na al het gefiets op de heuvelachtige fietspaden met drie kinderen het al begint te begeven. Naar St Kilda gaat het eigenlijk nog wel, maar terug moeten we echt gaan racen. Voor de derde keer is het de Occasional Care niet gelukt om Tom langer dan een half uur tevreden te houden en we staan nog niet op de Pier als we terug moeten om hem op te gaan halen......






Vandaag is het zaterdag en gaan we het eens rustig aandoen. Bud blijft bij de kindjes en ik ga met Janske de stad in en de grootste markt op het zuidelijk halfrond verkennen. Uiteraard zijn onze plannen groots, maar de tijd die we hebben om alles te zien is 3 uur. Want 's middags staat de Rocky Horror Show en Chinatown op het programma waar ze samen met Bud naartoe gaat. 

De stad is wederom overweldigend. 

Overal waar je komt is ruimte ruimte ruimte. Iedere twee blokken is er een park. De straten zijn breed. De stoepen ook. Daardoor lijkt het ondanks het feit dat er zoveel mensen op de been zijn (het is kersttijd!) toch aangenaam rustig. Het deel wat we vandaag bezoeken (Victorian Market en Docklands)  is modern, hoog en er zijn vooral veel bouwplaatsen waar dag en nacht gewerkt wordt aan nieuwe kantoren. Wat opvalt zijn de architectonische hoogstandjes in de bouw. Modern, kleurig, bijzonder, afwisselend. De Westgate Bridge lijkt door de geringe afstand en al die enorme gebouwen klein vanaf deze kant van de stad.  

Janske laat mij de markt zien, ze is er al een keer geweest. Ik nog niet.
Janske vertelt: "De markt is gewoon heerlijk. Lekker slenteren tussen de mensen, de groenten en het fruit. Het is wel druk, maar er is geen enkele irritatie van mensen die voordringen, duwen of niet weten wat ze willen. Geen kinderwagens die je omverrijden. Wel kinderen overigens! Echt opvallend is de rust, het respect en de vloeiende beweging waarmee iedereen zich over de markt voortbeweegt. Er staan niet 2 mensen in een kraam, maar minstens 10, voor je hebt beslist wat je precies wil, hebben al 4 mensen aan je gevraagd wat ze voor je kunnen doen. Zijn wij het die de doorstroom op de markt verstoren? Het aanbod aan groenten en fruit is enorm, zo ook het prijsverschil tussen de kramen onderling, en in vergelijking met de supermarkten. Macedemianoten liggen hoog opgestapeld, net als de andere noten, gedroogde vruchten,  en bonen. In de groentenkramen zijn alle soorten seizoensgroenten en -fruit te krijgen. Watermeloenen, mango's, kersen, abrikozen en aarbeiden. Om niet te spreken van alle soorten kolen, en groenten waarvan ik de naam noch bereidingswijze ken. Mensen doen boodschappen met hun eigen kleine winkelwagentjes. In eerste instantie dacht ik dat je die ergens kon halen zoals in de supermarkt, maar het blijkt dat je die dingen gewoon kan kopen op iedere hoek van de staat of op de markt zelf. Veel mensen hebben ze, van zwerver, tot krantenrondbrenger, tot hippe vader. En die laatste groep was vooral veel te zien op de zaterdagochtend markt. Marktinkopen is blijkbaar echt mannenwerk, en ze nemen de kinderen nog gezellig mee ook."

We willen in de tijd die we hebben koffie en carrot cake eten. We kiezen Southbank aan de Yarra rivier om dat te gaan doen. Helaas is carrotcake op Southbank gelijk aan voer voor het voetvolk en wordt dus niet verkocht. Dat gaan we dus nog een andere keer proberen, op een doordeweekse dag in een Suburb. Janske heeft natuurlijk gehoord van de Lemon Merengue verslaving van Simon en kiest dat als goed alternatief voor de carrot cake en de lunch.  

Flinders Station, Yarra rivier








vrijdag 28 november 2008

school


We hebben het wel altijd over school als we praten over het klasje waar Isis twee keer per week naartoe gaat, maar dat is eigenlijk helemaal geen school. Het is "Kinder" of "Pre-School". De voorbereidingen voor de echte school zijn in nu volle gang. De drie oefenochtenden zijn voorbij. De bibliotheek, lerares Italiaans en de Creatieve kamer zijn bezocht door Isis.  De informatieavond voor ouders bijgewoond. Het oefenpakket ontvangen. De regels uit ons hoofd geleerd. Nu nog de boeken bestellen. Maar ook het "papier en pen" pakket met alle schijf- en knutselbenodigdheden. Alemaal af te halen op de Grote Afhaaldag op 30 januari. De dag voor het nieuwe schooljaar begint. 
De lijst met alle ingredienten voor een goede lunch hangt al op de koelkast. Met daarbij de kantine bestellijst waar de kinderen 's middags pizza's en andere snacks kunnen halen.....maar ook een appel of een sandwich :-). De schitterende speeltuin die de school rijk is heeft is buiten lesuren, en tussen zonsopgang en zonsondergang vrij toegankelijk vor het publiek. Dus daar gaan we een paar keer spelen zodat Isis wat zekerder van haar zaak wordt. 

De ouders worden opgevangen, de leraren pleiten op de informatie avond voor een goede en naadloze overgang van thuis of kinder naar het drukke schoolleven. En spreken begrijpend uit dat het voor ouders natuurlijk ook een hele grote moeilijke stap is. Maar dat school leuk en belangrijk is en dat we ons niet schuldig hoeven te voelen als we onze kinderen achterlaten en ze zijn verdrietig. We zijn duidelijk in goede handen. 

Voor Isis is de belangrijkste mijlpaal gehaald in verband met school. Het uniform , kersvers uit de Stock Shop. 

dinsdag 25 november 2008

tooth fairy

LIEVE ISIS, JE BENT VANDAAG JE EERSTE TAND VERLOREN. HIJ VIEL OP SCHOOL ZOMAAR UIT JE MOND. EINDELIJK! DAARNA BEN JE HEM IN DE AUTO KWIJTGERAAKT. NET TOEN JE HEM WILDE LATEN ZIEN. IK HEB HEM GEVONDEN. WANT IK BEN DE TOOTH FAIRY. IK HEB DE TAND MEEGENOMEN NAAR MIJN PALEIS, EN DAAR BEWAAR IK HEM VOOR ALTIJD. OP EEN BEDJE VAN GOUDEN EN ZILVEREN WATJES. IN RUIL DAARVOOR KRIJG JIJ EEN KADOOTJE. EN CENTJES OM IETS LEUKS OF IETS LEKKERS MEE TE KOPEN, HELEMAAL VOOR JEZELF. GEFELICITEERD! JE BENT ZO’N GROTE LIEVE MEID.

DE TOOTH FAIRY
templates