zomer

Sinds gisteren schijnt de zon weer. We waren bijna vergeten hoe dat voelt. Verrukkelijk.

Het was zo vochtig van de warmte, een hoge luchtvochtigheid en de regen dat de papiertjes die met magneten aan de koelkast hangen eruit zien als verlepte blaadjes. De was zit vochtig in de wasmanden. De vloer droogt niet na een dweilbeurt. En we moeten dozen met boeken en foto's die in de schuur staan evacueren vanwege een lek. De andere dozen zijn vochtig en zakken langzaam in elkaar onder elkaars gewicht.

Maar nu zijn we weer terug naar normaal. Gisteren heb ik in de late middagzon de gewassen beddenlakens warm van de waslijn gehaald. Gisteren hebben de kinderen met hun vriendjes eindeloze watergevechten gehouden in de zonnige tuin. Ik ben met een vriendin uit eten geweest en we zaten op een terras in de rode avondzon. Daarna zijn we naar de film geweest, the King's Speech. Een aanrader. Prachtige film. Als we 's avonds laat naar buiten lopen is het druk op straat en warm. Zomers.

We halen opgelucht adem. Dit land heeft veel regen nodig, maar nu het gestopt is met regenen zijn we blij. We vegen het terras aan en ruimen de natte schuur op. Gooien extra waterschoonmaakspul bij de vissen in de weer volle vijver. De twee spinnenbeten van Tom zijn op twee blauwe plekken na nauwelijks meer te zien. De schuldige spin, een white cotton tail hebben we gevonden en ge-eliminineerd. Bink wordt groot en kijkt vrolijk in het rond als hij op zijn buik op het kleed ligt. Simon is als monster verkleed naar een monster verjaardagsfeest geweest. Tom heeft met Bud de auto schoongemaakt. Het lijkt erop dat we weer op orde zijn.

Precies op tijd, want vanmiddag kunnen we de logeerkamer gaan klaarmaken. Vanaf dinsdag hebben we 4 weken Cees en Mientje op bezoek en wordt het een dolle boel hier in huis ;-)

thuis

Als het meer dan 30 graden is en het regent heel hard. En het is vakantie. Dan zijn de omstandigheden ideaal voor een hele dag in en om huis. Heerlijk.

We verlaten slecht 10 minuten het huis omdat ik even met Tom naar de apotheek moet. Hij heeft waarschijnlijk een spinnenbeet op zijn been opgelopen. Weinig aan te doen, koelen en een desinfecterende creme erop is het advies. Dus dat doen we.

Bink vindt een dagje thuis heerlijk.

Isis speelt "overstroming" met playmobiel. Queensland houdt ons erg bezig.

Druppels in de vijver

Druppels aan de balken

Vlinders in de bloemen op een droog moment

land van extremen

Wij wonen in het land van extremen. Extremen in de natuur. Terwijl het ten zuiden van Perth brandt door aanhoudende droogte en hitte, vallen in Queensland doden door de ergste overstromingen in meer dan 100 jaar. Wij kijken met verbijstering hoe mensen auto's worden meegesleurd door het woedende water dat als een twee meter hoge muur door de rivier bij Toowoomba binnenstormt. Hoe kan het dat dat niet voorspeld kon worden? In Brisbane worden mensen ge-evacueerd vanwege overstromingsgevaar, Brisbane River is ver buiten de oevers getreden. Het water blijft stijgen, het blijft regenen.

De continue regen in de tropische warmte hier in Melbourne is er niets bij, maar op andere gebieden binnen Victoria en ook New South Wales wordt flash flooding verwacht.

Julia Gillard heeft op het nieuws gezegd dat de natuur zich niet laat weerhouden. En dat is duidelijk te zien op de beelden die hier continu uitgezonden worden.......

Vanochtend was het in Melbourne even droog en tropisch warm. De bloemen en planten bedwelmen de straten in zoete geuren. Bij ons in de tuin snoei ik de bloeiende en per uur groeiende passievrucht plant. Een aantal takken vallen in de inmiddels enorme muntstruik die er naast staat. De kruidige zoete geur die vrijkomt, vermengd met de altijd aanwezige eucalyptus lucht is ongelooflijk aangenaam en ik wilde dat ik wat van die geur op de blog kon plaatsen. Daar word je vanzelf weer blijer van...... zelfs met al dat nare nieuws over de overstromingen en branden.

Door de regen afgevallen bloemblaadjes

Hybiscus

Onderweg naar de speeltuin langs een tuinhek

water

Terwijl het in Queensland van kwaad tot erger wordt met de overstromingen blijven wij een dagje thuis. Ook hier regent aan een stuk door en dat gaat nog wel een paar dagen duren. Ook in New South Wales zijn inmiddels mensen geisoleerd door het razende water. Wat is er aan de hand met het weer? Alle records worden gebroken. Door heel Australie gedraagt het weer zich anders dan anders. Waar wij vorige jaar rond deze tijd met de tent stonden is flash flooding. Lake Eyre, het grootste (droge) meer van Australie waar vorig jaar voor het eerst in jaren wat water is stond, loopt voller en voller. Wat betekent dit? Komt er weer water in Australie? Of is dit een eenmalige gebeurtenis en begint vanaf volgend jaar de droogte weer? Het gonst om ons heen van de speculaties. En wij speculeren natuurlijk driftig mee....

seniorendorp en skimboard

Gisteren zijn we weer eens bij Mieke geweest, dat was alweer veel te lang geleden. Mieke heeft ons ontzettend hartelijk welkom geheten toen we meer dan twee jaar geleden hier aankwamen en we zien elkaar regelmatig. De kindjes zijn dol op haar en zien haar als familie. Mieke is onlangs verhuisd naar een Seniorendorp. Bij bijna 40 graden en stormwind stapten wij in de auto om te rijden naar de plaats waar het dorp zich bevindt. Ik ben nog nooit naar zoiets geweest en vraag mij af of het in Nederland bestaat. Het is ommuurd en 's avonds gaan de hekken dicht om ongenode gasten buiten te houden. Het heeft een zwembad, bowlingbanen en een speeltuin voor de kleinkinderen. Een dagprogramma voor wie daar zin in heeft. En je moet 55 jaar of ouder zijn om er een woning te kunnen betrekken. Het is een splinternieuw wooncomplex met honderden grote en kleine huizen. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je je daar als alleenstaande 55 plusser op je gemak voelt. Wij vonden het een hele ervaring. Maar ik kan nauwelijks geloven dat Bud en ik daar ook zouden kunnen gaan wonen als we zouden willen. Dat zou al over 15 jaar zijn!

Bezoek aan Mieke.

Vandaag zijn we in een andere wereld. Totaal tegenovergesteld van de wereld waar we ons gisteren een paar uur in bevonden. Ongeorganiseerd. Ongeplanned. Lawaaierig. Rommelig. Een zaterdag thuis ;-).

Simon, onze magere schrabbert wordt voortdurend ijskoud in het water als hij gaat body boarden. Dus vandaag gaan we uit op een wetsuit. Dat is een hele missie want kinder wetsuits in zijn maat zijn niet overal te krijgen. Na alle surfshops in de shoppingmall gehad te hebben bedenken we dat we in onze suburb een grote surfwinkel hebben, vlak bij het strand. Simon, onvermoeibaar als hij een doel voor ogen heeft, stapt bij thuiskomst meteen weer op de fiets en gaat samen met mij naar de deze winkel. Hij straalt als hij tussen de surfboards, kiteboards, peddleboards, zeilen, trapezes en alle andere mooie spullen loopt. Met open mond staat hij naar een surf film te kijken die midden in de winkel wordt vertoond. Ik zie zijn hart letterlijk sneller gaan kloppen, en zijn wangen worden rood van enthousiasme. In de rekken met wetsuits hangt een wetsuit in zijn maat. Hij kijkt zelf op de kaartjes waar de maten op staan. Dit is surferswerk, en moeders van bijna 40 hebben hier eigenlijk niets te maken....... Hij is dolgelukkigdat er een wetsuit in zijn maat is en gaat zelfs passen. Ongehoord, normaal gezien is hij met geen stok een paskamer in te krijgen. Ik ga aan een van de stoere mannen in de winkel vragen of hij even wil kijken of het pak goed zit. De man praat met Simon alsof hij een van de grote surfjongens is en behandeld hem met evenveel respect en aandacht als degene die hij 5 minuten eerder een kiteboard heeft verkocht. Simon is helemaal in zijn element en durft iets later zelf te vragen naar een skimboard. Het is voor het eerst, in ieder geval dat ik het meemaak, dat Simon zelf naar iemand in een winkel toegaat om iets te vragen. Ik ben zo trots! "Excuse me, do you sell skimboards, I would like a woodie?" Ik bemoei mij er niet mee en even later komt hij glunderend met een woodie terug. Geslaagd.

Een woodie is een houten skimboard waarop je goed kan leren balanceren op de laag water die overblijft als er een golf op het strand is terechtgekomen en het water langzaam terugloopt naar de zee. We nemen nog een blok was mee om het board mee in te smeren voor we erop gaan staan en dan zijn we klaar. Natuurlijk moet er meteen naar het strand gegaan worden. Waar het helaas geen goed bodyboard of skimboard weer is vanwege de hele harde wind. Maar het maakt niet uit. De wetsuit werkt geweldig en we hebben nog heel veel vakantiedagen om erop uit te gaan.

Op weg naar het strand, Isis.

Die glimlach is niet meer van zijn gezicht afgeweest.......Simon in nieuwe wetsuit

Bodyboards, waar gaan jullie met Simon naartoe?

strand

Wat een luxe om het strand op kruipafstand te hebben. We gaan er deze zomer veel gebruik van maken. Weliswaar op de lagere risicotijden want de UV factor is al dagen extreem. Dus tussen 11u 's ochtends en 16u 's middags zijn wij op het strand niet te vinden maar daarvoor of daarna, des te meer!

Heerlijk.

hoogtevrees

Spannende wandeling! Tom is moe. En ik kan geen foto's maken die laten zien hoe steil het hier is....ik durf mijn blik niet in het ravijn te te richten.....

Een bloemetje van vandaag op een rots van 280 miljoen jaar geleden....

Simon in gesprek met Bink op het picnickleed

De laatste dag van de vakantie is aangebroken voor Bud. We hebben een heerlijke vakantie in en om huis gehad en hebben de laatste paar dagen gebruikt om eens stil te staan bij ons en het gezin. Nauwelijks de computer aan. Uitrusten. Aandacht voor dit moment. En praten over de toekomst. Bezinning.

Vandaag mag Bud kiezen wat we gaan doen en uiteraard kiest hij voor een wandeling, een autotocht en een barbie thuis. Voor de wandeling kiezen we een lokatie die tot de verbeelding spreekt van de kinderen en waar we nog niet geweest zijn. Naar Werribee Gorge State Park , een ravijn dat bestaat uit rotsen van 280 milioen jaar en ouder en waar je lagen van gesteenten uit verschillende tijdperken kan zien liggen. Met name het Perm en het Ordovicium geologische tijdperk. Het is moeilijk voor te stellen dat de stenen die we aanraken al meer dan 280 miljoen jaar oud zijn. Dat we de rotslagen kunnen zien komt door gletsjers en de rivieren die de grond hebben uitgesleten. Wij vinden het prachtig, zelfs al kunnen we de wandeling door het ravijn en langs de Werribee River niet afmaken omdat ik teveel hoogtevrees heb. We lopen op een smal pad een meter of 15 boven de rivier. De kinderen en Bud hebben nergens last van maar ik heb het gevoel voortdurend naar de diepte getrokken te worden. Als het pad smaller wordt kan ik niet verder. Ik val bijna flauw van angst. Met Bink in de draagdoek op mijn buik. Ik probeer het angstgevoel te controleren want het is totaal irrationeel. Maar het lukt niet, we moeten terug want ik kan geen stap verder, en nauwelijks een stap terug. Bud manouvreert op een of andere manier de kinderen zodanig dat ze weer achter mij lopen. Als ik ze voor mij zie lukt het helemaal niet en denk ik alleen maar aan die diepte naast ons. Veilig (natuurlijk!) komen we weer bij het beginpunt van de wandeling. De kinderen zijn teleurgesteld. Ik ook. Het is weer niet gelukt mijn hoogtevrees te overwinnen. Isis zegt opbeurend dat we toch nog twee kilometer hebben gelopen en dat het een hele mooie plek is. En ze heeft gelijk, het is er prachtig. Doodstil op het geruis van het water, het vogelgezang en het gezoem van de insecten na. We blijven en hele tijd op deze plek en praten over de evolutie en het ontstaan van de aarde. De kindjes zoeken fossielen en bekijken iedere steen minitieus. Helaas vinden we niets en eindigt al het wetenschappelijke gedoe in vrolijk stenen in het riviertje gooien. Een mooie afsluiting van een heerlijke vakantie. Ondanks de hoogtevrees. Hier nog een paar plaatjes.

Het riviertje dat door het ravijn loopt van Werribee Gorge

Stenen plonzen in het water.

Een van de vele vlinders tijdens de wandeling

Op maandag gaan we naar het Oudste doolhof van Australie op het Mornington Peninsula, Ashcombe Maze. We lopen er 5 uur rond op zoek naar elven en kabouters.

En op zondag, onze opruimdag, verkleedt Simon zich als Spiderman om zo goed mogelijk te hulp te kunnen schieten als er karweien gedaan moeten worden ;-)