zondag 2 januari 2011

opruimen

Hebben jullie dat ook? Opruimwoede op 1 januari. Wij wel. De kerstspullen gaan weer in de doos. Dat ruimt lekker op. Eindelijk eens door het speelgoed van de kinderen heen. Er is weer een plankje vrij in de kast. Maar het allerbelangrijkste zijn de spinnen. We konden niet meer op het overdekte terras zitten door de dagelijks in aantal toenmende hoeveelheid spinnen. Er zijn maar drie soorten die gevaarlijk zijn, en die hebben we niet gezien. Maar toen we met oud jaar thuiskwamen en deze spin voor de deur vonden in zijn kleverige web vonden we het mooi geweest.
Garden Orb Weaver, het lijf is ca 4cm

Dan maar wat meer muggen. Vandaag is Bud stevig aan de gang gegaan om samen met Tom het terras deels van spinnen te ontdoen. Ik moet eerlijk zeggen dat het een verademing is. Want ookal hebben we er een hekel aan om onnodig dieren te doden, dit kon echt niet meer. En de Garden Orb Weaver die voor de voordeur hing? Die verwijdert iedere ochtend zelf zijn web en mag blijven. Het is een onschuldige en schuwe spin die vooral veel muggen en ander ongedierte vangt en alleen 's nachts actief is. Overdag zien we hem niet.....

vrijdag 31 december 2010

2011

Melbourne centrum bij zonsondergang

Het enige dat ik hoef te doen is mijn arm naar buiten te steken als ik moet weten hoe warm de melk moet aanvoelen voor in het oliebollenbeslag. Veertig graden.
We brengen de laatste dag van dit jaar in rust en in een potdicht huis door, het wordt 41 graden, het is bloedheet. Natuurlijk bakkken we toch oliebollen en appelflappen. En om 16u gaan we naar vrienden die een zwembad hebben. Langzaam maar zeker komen we in de oud en nieuw stemming. Helemaal als we met z'n allen naar Brighton Beach vertrekken waar we om 21.15u het eerste officiele vuurwerk kunnen bekijken die op drie plekken in de stad wordt afgestoken.
Nu we dit allemaal hebben gedaan vragen we ons af of we op zullen blijven vanavond om 12u in te luiden met een glas champagne. Als het aan Bud en mij had gelegen waren we gaan slapen. Maar Isis en Simon zitten, weliswaar met ronde vermoeide ogen, helemaal klaar voor een gezellige rest van de avond. Zij willen 12u halen, dus zullen wij er ook aan geloven :-).
Voor iedereen een goed uiteinde en een heel GELUKKIG NIEUW JAAR!!!!

Wij hebben sterretjes bij ons. Vuurwerk is hier, behalve de officiele shows, verboden.

De lucht is vol met "Dragonflies". Dit zijn grote libelles.

Natuurlijk hebben we oliebollen!

donderdag 30 december 2010

laatste loodjes van 2010

De laatste loodjes van 2010 zijn bij ons niet zwaar. We pakken de auto in en rijden vandaag naar ons favoriete strand, Woolamai Beach op Phillip Island om te genieten van de golven en de body boards.




woensdag 29 december 2010

koken

"We spelen vandaag restaurantje" wordt ons vanochtend verteld. Dus een boodschappenlijst wordt gemaakt en Simon en Isis gaan met Bud naar Coles om boodschappen in te slaan. Het wordt bruschetta, pizza en vanille ijs met aardbeien toe. Tijdens het sjoelen in de tuin wordt de bestelling opgenomen en met grote precizie op een papier geschreven. Voor de koks.
Ik krijg een pizza vegetariana, Bud een pizza tonno en voor zichzelf maken ze pizza margarita. De oven bedien ik, dat hebben we van tevoren afgesproken, de rest mogen ze allemaal zelf doen. Isis is de baas en bepaalt wat de jongens mogen doen. Ik ben nieuwsgierig hoe het er in de keuken aan toe gaat en moet mijzelf bedwingen om niet steeds te gaan kijken. Ze snijden, smeren, strooien en roeren. Binnen de kortste keren is de mooi gepoetste keuken een zwijnenstal. Want ze werken hard, maar letten niet op vallende tomaten, kledders tomatensaus, aan kastjes geplakte basilicumblaadjes. Als de bruschetta en de pizza's klaar staan wordt de tafel gedekt. Keurig met servetjes, bestek op de juiste plek. Bij de glazen en drinken is het voorbij, dat redden ze niet meer na alle inspanning. Dus dat doen Bud en ik nog even, terwijl we de keuken inglijden op weg naar de kraan voor water.
Glimmend van trots zitten ze aan tafel te genieten en alles gaat schoon op. Binnenkort hoef ik niet meer zelf te koken, dat is duidelijk. Maar of het tijd gaat opleveren........ :-)
Smeren

Snijden

Klaar voor de oven, pizza margarita

Bink wil ook wel een hapje

Bud en ik sjoelen terwijl er in de keuken gewerkt wordt

Tom in piratenpak komt ook nog even sjoelen, tafeldekken is niets voor hem ;-)

dinsdag 28 december 2010

de duiven van yarra junction

Een kleurige paddestoel die we tijdens de wandeling zien

Ada tree is de oudste bloeiende boom in Australie. Omdat we niet weggaan deze vakantie staan er dagtrips in de omgeving op het programma. De omgeving is "binnen een straal van 2-3uur rijden". Vandaag gaan we naar de oudste bloeiende boom van Australie, een Mountain Ash boom, genaamd Ada tree. Ons niet realiserend dat de boom zich in het midden van een national park bevindt hebben we geen kaart van dat park bij ons. Bij aankomst in het plaatsje waar de informatieborden zich bevinden vinden we uit dat het nog 30 km rijden door een prachtig oerbos. Dit is zonder kaart spannend, vooral omdat het hoofdpad naar de boom afgesloten is en we op "gevoel" en kompas moeten rijden om er te komen. We komen er. We lopen door een stuk oud regenwoud, vol met woudreuzen, boomvarens, beekjes en twinkelende vogels op de achtergrond. De boom waarvoor we zijn gekomen is inderdaad enorm, bijna 400 jaar oud, 75 meter hoog en heeft op 10 meter hoogte een omtrek van 15 meter. Indrukwekkend. Het is een gek idee om te weten dat er in de tijd dat deze boom begon te groeien nog geen Europeaan te bekennen was in heel Australie. Wat is tijd.....

Ada tree

De tocht om het national park weer uit te komen bos wordt lang. Op gevoel en kompas rijden we door het doodstille woud richting de plaats waar we uit willen komen. Na een uur hobbelen worden we wel wat onrustig want we hebben geen flauw idee waar we rijden, het is moeilijk navigeren zonder kaart. Als we na 1,5 uur de normale weg weer zien halen we opgelucht adem. Om met vier kleine kinderen te verdwalen in een Australisch national park, hoe mooi ook, is geen goed plan. Dit doen we nooit meer zonder kaart!

In het bos, de schaduwen worden al langer........er komt geen einde aan de weg

We zijn eruit! Dit is de weg waar we oprijden als we het national park uitrijden.

Het is al aan het begin van de avond als we in pittoresk Yarra Junction uitkomen en de beloofde stop maken bij de speeltuin. En hier staan we opnieuw voor een Australische verrassing. Weliswaar van een andere orde, maar toch. In de speeltuin worden we niet belaagd door duiven of hongerige meeuwen, maar door een paar grote ibissen, die hun lange dunne snavels verlangend in tassen en een rondwaaiend leeg chipszakje steken. De duiven van Yarra Junction noemt Bud ze. Maar ik vind ze minder hinderlijk dan duiven of meeuwen, want het zijn prachtige vogels en ik vind ze wel lollig. Maar de kinderen zijn onverbiddelijk. Er komt geen vogel in de buurt van ons picnickleed. De ibis krijgt geen voorrechten omdat ik het nu toevallig een bijzondere vogel vind.

4 ibissen aan het scharrelen

We komen laat thuis en heel tevreden. We hebben een heerlijke en spannende vakantiedag gehad. En nog steeds komen we voor verrassingen te staan.

zondag 26 december 2010

sjoelen


Al sinds we verhuisd zijn naar Australie zit de sjoelbak in het plastic verpakt. Tot vandaag. We hebben hem tevoorschijn gehaald. Want geen dag zo goed als tweede kerstdag om te sjoelen. We hebben geweldig veel plezier. Samen met onze Engelse vrienden die het een geweldig spel vinden. En zo gaan we van kersen plukken in de regen naar sjoelen in de kou en eindigt onze kerst 2010 sfeervol en gezellig en zelfs een beetje winters.



Sjoelen bij een Zuidpoolwind die steeds kouder wordt.....

zaterdag 25 december 2010

overhemd

Bink heeft vandaag een overhemd aan. Hij draagt het met trots. Bij het ontbijt, naar het strand, bij de bbq, in zijn stoel. Hij wil ook een kroon uit een christmas cracker. Hij kijkt verlangend naar de kroon op mijn hoofd, dan naar mijn handen en naar mij, terwijl hij schreeuwt en met zijn handen richting kroon wappert. Maar de kroon is te groot, bovendien eet hij alles wat in de buurt van zijn mond komt op. Dus hij mag geen kroon en daar is hij erg boos over. Voor de rest is hij meer dan tevreden met zijn eerste kerst ;-).

Bud in voorbereiding voor de kerst BBQ


Christmas Crackers bij het eten

Bink in overhemd